ตรวจใบรับรองวัสดุงานหล่อ: สเปกโทรสโกปี ความแข็ง โลหะวิทยา

ตอนรับของ เรามีเครื่องมือตรวจวัสดุจริง ๆ เพียงสามอย่าง: สเปกโทรสโกปี ความแข็ง และโลหะวิทยา สามอย่างนี้พิสูจน์คนละเรื่อง ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งก็พอให้ใบรายงานที่เขียนสวยกลบความจริงได้

1. สเปกโทรสโกปีบอกองค์ประกอบ ไม่ได้บอกเกรด

การวิเคราะห์ด้วยสเปกโทรสโกปีปล่อยประจุไฟฟ้าเป็นวิธีที่ใช้ทั่วไปทั้งหน้าเตาและตอนรับของ เหล็กหล่อใช้ GB/T 24234-2009 เหล็กกล้าคาร์บอนและเหล็กกล้าผสมต่ำใช้ GB/T 4336-2016 เหล็กกล้าไร้สนิมใช้ GB/T 11170-2008

สิ่งที่ได้มาคือปริมาณธาตุ: คาร์บอน ซิลิคอน แมงกานีส ฟอสฟอรัส กำมะถัน โครเมียม นิกเกิล โมลิบดีนัม งานหล่อมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ ต้องทำชิ้นทดสอบให้เย็นตัวอย่างรวดเร็วให้เป็นโครงสร้างสีขาวก่อน มิฉะนั้นแกรไฟต์จะรบกวนการปล่อยประจุ และคาร์บอนกับซิลิคอนจะคลาดเคลื่อนก่อนเพื่อน

ที่สำคัญกว่านั้น องค์ประกอบอยู่ในช่วงไม่ได้แปลว่าเกรดผ่าน เกรดคือการรวมกันขององค์ประกอบและสมบัติ องค์ประกอบเดียวกันแต่เย็นตัวต่างกันก็ให้โครงสร้างต่างกันได้ สเปกโทรสโกปีตอบได้ว่าเตานี้ใส่โลหะผสมผิดหรือไม่ แต่ตอบแทนไม่ได้ว่าเป็น RTSi5 ที่ผ่านเกณฑ์หรือเปล่า

2. ความแข็งสะท้อนความสม่ำเสมอของโครงสร้าง

ความแข็งบริเนลใช้ GB/T 231.1-2018 ความแข็งวิกเกอร์สใช้ GB/T 4340.1

ในงานหล่อ ความแข็งส่วนใหญ่ใช้เป็นหลักฐานประกอบ ถ้าล็อตเดียวกันและตำแหน่งเดียวกันมีความแข็งกระจายกว้าง แปลว่าอุณหภูมิเทหรือสภาวะการเย็นตัวไม่นิ่ง ความแข็งต่ำมักหมายถึงเนื้อพื้นมีเพิร์ลไลต์น้อยและแกรไฟต์หยาบ ความแข็งสูงต้องสงสัยว่าเกิดโครงสร้างสีขาวหรือเฟสแข็ง

มันพิสูจน์ความทนความร้อนไม่ได้ ความต้านทานออกซิเดชันและการต้านรอยแตกจากความร้อนที่อุณหภูมิเกิน 800℃ ขึ้นกับปริมาณโครเมียม ซิลิคอน และความเสถียรของคาร์ไบด์ ความแข็งที่อุณหภูมิห้องไม่มีความสัมพันธ์กับเส้นกราฟนั้น การเอาความแข็งเป็นหลักฐานว่า “ทนอุณหภูมิได้” เป็นการใช้ผิดที่พบบ่อยที่สุด

3. โลหะวิทยาแฉเหล็กหล่อเทาที่ขายเป็นเหล็กหล่อเหนียว

เหล็กหล่อเทาตรวจโครงสร้างตาม GB/T 7216-2023 เหล็กหล่อเหนียวตาม GB/T 9441-2021 การเตรียมชิ้นงานและการตรวจทั่วไปตาม GB/T 13298-2015

ในกลุ่มเหล็กหล่อทนร้อนซิลิคอนสูงมีเกรดคู่หนึ่งที่สับสนง่าย: RTSi5 เป็นเหล็กหล่อเทา RQTSi5 เป็นเหล็กหล่อเหนียว เป้าซิลิคอนเกือบเท่ากัน ตัวเลขจากสเปกโทรสโกปีก็ใกล้กัน ดูแต่องค์ประกอบแยกไม่ออก แต่ดูสัณฐานแกรไฟต์ด้วยโลหะวิทยาก็ชัดทันที: เป็นแผ่นคือเหล็กหล่อเทา เป็นก้อนกลมคือเหล็กหล่อเหนียว

ขั้นนี้ใช้ได้จริงที่สุดตอนรับของ เพราะราคาของสองเกรดต่างกันพอสมควร และเกรดบนใบคือสิ่งที่คนกรอกเขียนลงไป การเรียงลำดับระบบเกรดและแต่ละเกรดรองรับอุณหภูมิเท่าไร ดูได้ที่ตารางเทียบวัสดุและบทความเรื่องเกรดแท่งตะแกรงแบบโยกเยก

4. สี่ข้อที่ควรเขียนให้ชัดในข้อตกลงทางเทคนิค

เขียนแค่ชื่อเกรดเดียว พอมีปัญหาก็ยกหลักฐานยาก แนะนำให้เขียนสี่เรื่องนี้ลงในข้อตกลง

• องค์ประกอบ: เกรดและมาตรฐานที่ใช้ตัดสิน ตำแหน่งการเก็บตัวอย่าง (ชิ้นทดสอบที่หล่อติดไปหรือเนื้อชิ้นงาน)
• ความแข็ง: มาตรฐานวิธีทดสอบ จำนวนจุดวัด และตำแหน่งวัด
• โลหะวิทยา: ข้อกำหนดสัณฐานแกรไฟต์ ข้อกำหนดเนื้อพื้น และมาตรฐานอ้างอิง
• การอบชุบหรือวิธีทำเย็นตัว: โครงสร้างของชิ้นส่วนทนร้อนได้มาจากกระบวนการ ไม่ใช่จากองค์ประกอบอย่างเดียว

เขียนสี่ข้อนี้ลงไป ใบรายงานผลตรวจจึงมีมาตรวัดให้เทียบ และการให้ข้อมูลเหล่านี้ตั้งแต่ตอนขอใบเสนอราคาก็มีประโยชน์กว่าการมาเถียงกันเรื่องรายงานทีหลัง