วัสดุใดที่ควรใช้สำหรับแผ่นเตาพ่นแบบโซ่สำหรับเผาถ่านหิน

สำหรับแผ่นตะแกรงของตะแกรงโซ่เผาถ่านหิน ในสภาวะใช้งานปกติให้เลือกเหล็กหล่อเหนียวทนความร้อนซิลิคอนกลาง RQTSi5 เป็นอันดับแรก. ส่วนสภาวะที่มีกำมะถันสูงหรืออุณหภูมิเตาสูงกว่าปกติจึงพิจารณาเหล็กหล่อทนความร้อนกลุ่มโครเมียม.

1. การเลือกวัสดุทั่วไป

แผ่นตะแกรงทำงานในสภาวะออกซิเดชันอุณหภูมิสูงและร้อนเย็นสลับกันเป็นเวลานาน การเลือกวัสดุจึงดูที่ความต้านทานออกซิเดชัน ความต้านทานความล้าจากความร้อน และความต้านทานการสึกหรอเป็นหลัก. RQTSi5 (เหล็กหล่อเหนียวซิลิคอนสูง) เป็นวัสดุหลักที่ใช้กันทั่วไป ทนอุณหภูมิสูง ต้านออกซิเดชัน ต้านความล้าจากความร้อน และต้านการสึกหรอ. วัสดุนี้เหมาะกับตะแกรงโซ่เผาถ่านหินทั่วไป รับอุณหภูมิเตาที่ค่อนข้างสูงได้ในระยะยาว สมดุลระหว่างต้นทุนกับอายุการใช้งาน และเหมาะกับหม้อไอน้ำโซ่เผาถ่านหินขนาดเล็กและกลางส่วนใหญ่. นอกจากนี้ยังมีเหล็กหล่อทนความร้อนกลุ่มโครเมียม (RTCr, RTCr2, RTCr16 และเหล็กหล่อผสมทนความร้อนทำนองเดียวกัน) ซึ่งทนอุณหภูมิสูงและต้านการกัดกร่อนจากกำมะถันได้ดีกว่า เหมาะกับสภาวะอุณหภูมิสูงและถ่านหินมีกำมะถัน แต่ต้นทุนสูงกว่าและต้องระวังความเหนียว.

2. วัสดุอื่น

เหล็กหล่อเทาทั่วไป (HT200, HT250) เหมาะเฉพาะหม้อไอน้ำเก่าที่อุณหภูมิต่ำ ภาระเบา และพารามิเตอร์ต่ำ อายุการใช้งานสั้น. วัสดุประเภทนี้ไม่เหมาะกับสภาวะใช้งานหลักที่อุณหภูมิสูงเป็นเวลานาน. เหล็กหล่อดัดได้ (เหล็กหล่อมาลเลียเบิล กลุ่ม KTH) ใช้กับแผ่นตะแกรงขับบางส่วน มีความเหนียวดี ต้านแรงกระแทก เหมาะกับตำแหน่งแผ่นขับที่รับแรงมาก แต่ไม่เหมาะกับพื้นที่ที่ถูกไฟอุณหภูมิสูงเผาโดยตรงเป็นเวลานาน.

สภาวะอุณหภูมิสูงและการเลือกวัสดุ

ถ่านหินอุณหภูมิสูง ค่าความร้อนสูง และหม้อไอน้ำขนาดใหญ่ภาระหนัก สามารถใช้เหล็กหล่อโครเมียมสูง ZG40Cr9Si2 และเหล็กหล่อทนความร้อนหรือเหล็กกล้าผสมทนความร้อนทำนองเดียวกัน. วัสดุเหล่านี้ต้านการคืบที่อุณหภูมิสูง ต้านการสึกหรอและการกัดกร่อนได้ค่อนข้างดี แต่ราคาสูงกว่าอย่างชัดเจน.

ข้อแนะนำในการเลือกวัสดุ: ตะแกรงโซ่เผาถ่านหินอุตสาหกรรมทั่วไปควรเลือก RQTSi5 ก่อน; กรณีกำมะถันสูงและอุณหภูมิเตาสูงกว่าปกติให้ใช้เหล็กหล่อทนความร้อนผสมโครเมียม เช่น กลุ่ม RTCr. แผ่นตะแกรงขับที่รับแรงสามารถใช้ร่วมกับเหล็กหล่อดัดได้หรือเหล็กหล่อมาลเลียเบิลเพื่อเพิ่มความเหนียว; หม้อไอน้ำเก่าภาระเบาใช้ HT250 และเหล็กหล่อเทาทำนองเดียวกันได้ในระยะสั้น แต่มีอายุการใช้งานสั้น จึงไม่ใช่ตัวเลือกแรก. เมื่อเปลี่ยนแผ่นตะแกรง ควรให้ระยะพิทช์และช่องว่างในแถวเดียวกันสม่ำเสมอกัน ซึ่งช่วยลดความร้อนเกินเฉพาะจุดและการสึกหรอผิดปกติ.